Overview
ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୌନ ହରମୋନ୍, ଯାହା ପୁରୁଷଙ୍କ ଯୌନ ବିକାଶ, ଶୁକ୍ରାଣୁ ଉତ୍ପାଦନ, ମାଂସପେଶୀର ପରିମାଣ, ହାଡ଼ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଏବଂ ଯୌନ ଆକାଂକ୍ଷା ସହ ଜଡ଼ିତ।
ଏହାକୁ ସାଧାରଣତଃ "ପୁରୁଷ ହରମୋନ୍" କୁହାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ମହିଳାଙ୍କ ଶରୀରରେ ମଧ୍ୟ ଏହା କମ୍ ପରିମାଣରେ ଉପସ୍ଥିତ ରହିଥାଏ। ଏହି ଆଲେଖ୍ୟରେ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ର ଅର୍ଥ, ଏହା ହରମୋନ୍ ଭାବେ କ'ଣ, ଶରୀରରେ ଏହା କିପରି କାମ କରେ, ପୁରୁଷ ପ୍ରଜନନ କ୍ଷମତା ସହ ଏହାର କ'ଣ ସମ୍ପର୍କ ରହିଛି ଏବଂ କମ୍ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ର କେଉଁ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଇପାରେ - ଏସବୁ ବୁଝିବା ହରମୋନାଲ୍ ଓ ପ୍ରଜନନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସମ୍ପର୍କରେ ସଚେତନ ରହିବାରେ କିପରି ସାହାଯ୍ୟ କରେ, ସେ ବିଷୟରେ ସହଜ ଭାଷାରେ ବୁଝାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଇଛି।
ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ହେଉଛି ଶରୀରରେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ତିଆରି ହେଉଥିବା ଏକ ଯୌନ ହରମୋନ୍। ପୁରୁଷଙ୍କଠାରେ ଏହାର ଅଧିକାଂଶ ଅଣ୍ଡକୋଷ ଭିତରେ ତିଆରି ହୁଏ, ଏବଂ ମସ୍ତିଷ୍କର ଦୁଇଟି ଗ୍ରନ୍ଥି ଏହାର ଉତ୍ପାଦନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି। ବୟଃସନ୍ଧି ସମୟରେ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ର ପ୍ରଭାବରେ ପୁରୁଷଙ୍କ ଶରୀରରେ ଅନେକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ, ଯେପରିକି ମୁହଁ ଓ ଶରୀରର ଲୋମ ବଢ଼ିବା, ସ୍ୱର ଗଭୀର ହେବା ଏବଂ ମାଂସପେଶୀର ପରିମାଣ ବଢ଼ିବା। ଯୁବ ଅବସ୍ଥାରେ ଏହା ଯୌନ ଆକାଂକ୍ଷା, ଶୁକ୍ରାଣୁ ଉତ୍ପାଦନ, ମାଂସପେଶୀ ଓ ହାଡ଼ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସହ ଅନେକ ଶାରୀରିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଭୂମିକା ନେଇଥାଏ।
ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ର ପ୍ରଭାବ କେବଳ ପ୍ରଜନନ ପ୍ରଣାଳୀରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ। ବୟଃସନ୍ଧି ସମୟରେ ଏହା ମୁହଁ, ଶରୀର ଓ ଯୌନାଙ୍ଗ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଲୋମ ବୃଦ୍ଧି, ସ୍ୱର ପରିବର୍ତ୍ତନ ଏବଂ ମାଂସପେଶୀ ବିକାଶରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ। ଯୁବ ଅବସ୍ଥାରେ ଏହା ମାଂସପେଶୀର ପରିମାଣ ଓ ହାଡ଼ର ମଜବୁତି ବଜାୟ ରଖିବାରେ ଭୂମିକା ନେଇଥାଏ। ଏହା ଯୌନ ଆକାଂକ୍ଷା ଏବଂ ଶୁକ୍ରାଣୁ ଉତ୍ପାଦନ ସହ ମଧ୍ୟ ଜଡ଼ିତ, ଏବଂ ରକ୍ତର ଲୋହିତ କଣିକା ଉତ୍ପାଦନରେ ମଧ୍ୟ ସହାୟକ। ତେଣୁ "ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ଶରୀରରେ କ'ଣ କରେ?" ତାହାକୁ କେବଳ ଯୌନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସହ ଜଡ଼ିତ ବୋଲି ବିଚାର କରିବା ଠିକ୍ ନୁହେଁ - ଏହା ଶରୀରର ଅନେକ ଜୈବିକ କାର୍ଯ୍ୟ ସହ ସମ୍ପର୍କିତ।
ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ଏବଂ ପୁରୁଷ ପ୍ରଜନନ କ୍ଷମତା ମଧ୍ୟରେ ଘନିଷ୍ଠ ସମ୍ପର୍କ ରହିଛି। ଅଣ୍ଡକୋଷ ଭିତରେ ଶୁକ୍ରାଣୁର ସ୍ୱାଭାବିକ ବିକାଶ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ପରିବେଶ ଆବଶ୍ୟକ।
ତେବେ ପୁରୁଷ ପ୍ରଜନନ କ୍ଷମତା କେବଳ ରକ୍ତରେ ଥିବା ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ସ୍ତର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ନାହିଁ - ଶୁକ୍ରାଣୁ ସଂଖ୍ୟା, ଗତିଶୀଳତା, ଆକୃତି, ପ୍ରଜନନ ମାର୍ଗର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ହରମୋନାଲ୍ କାରକ ମଧ୍ୟ ପୁରୁଷ ପ୍ରଜନନ କ୍ଷମତାକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରନ୍ତି।
ଶୁକ୍ରାଣୁ ଉତ୍ପାଦନ ବା ଶୁକ୍ରାଣୁଜନନ (Spermatogenic) ହେଉଛି ଅଣ୍ଡକୋଷ ଭିତରେ ଶୁକ୍ରାଣୁ ତିଆରି ହେବାର ପ୍ରକ୍ରିୟା।
ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ସହ ଫଲିକଲ୍-ଉତ୍ତେଜକ ହରମୋନ୍ (FSH) ଓ ଲ୍ୟୁଟିନାଇଜିଂ ହରମୋନ୍ (LH) ପରି ପ୍ରଜନନ ହରମୋନ୍ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ସହାୟତା କରନ୍ତି।
ଅଣ୍ଡକୋଷ ଭିତରେ ଥିବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କୋଷମାନଙ୍କୁ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ତେଜିତ କରାଯାଏ ଏବଂ ଏହି ସ୍ଥାନୀୟ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ଶୁକ୍ରାଣୁର ବିକାଶକୁ ସହାୟତା କରେ। ଏହି କାରଣରୁ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ପୁରୁଷ ପ୍ରଜନନ କାର୍ଯ୍ୟର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ହରମୋନ୍।
ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ କମ୍ ଥିଲେ କେତେକ ପୁରୁଷଙ୍କଠାରେ ଶୁକ୍ରାଣୁ ସଂଖ୍ୟା ହ୍ରାସ, ଯୌନ ଆକାଂକ୍ଷାରେ କମି ଆସିବା କିମ୍ବା ଉତ୍ଥାନ ସମସ୍ୟା (Erectile Dysfunction) ଦେଖାଦେଇପାରେ। ଏହି ପ୍ରକାର ପରିବର୍ତ୍ତନ କେତେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଗର୍ଭଧାରଣକୁ କଷ୍ଟକର କରିପାରେ, ବିଶେଷତଃ ଯଦି ଏକାଧିକ ଲକ୍ଷଣ ଏକାଠି ଦେଖାଦିଏ।
ତେବେ ଏଠାରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ହେଉଛି - ପ୍ରଜନନ କ୍ଷମତା ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ନିଜେ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ଥେରାପି ନେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଶରୀର ବାହାରୁ ନିଆଯାଉଥିବା ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ମସ୍ତିଷ୍କର ସଙ୍କେତ ପ୍ରଣାଳୀକୁ ଅବଦମିତ କରି ଅଣ୍ଡକୋଷରେ ଶୁକ୍ରାଣୁ ଉତ୍ପାଦନକୁ ବରଂ ହ୍ରାସ କରିପାରେ, ଯାହା ପରିସ୍ଥିତିକୁ ଆହୁରି ଜଟିଳ କରିପାରେ।
ସେଥିପାଇଁ ଗର୍ଭଧାରଣ ଯୋଜନା କରୁଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଥେରାପି ବିଷୟରେ ନିଜେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନ ନେଇ ଚିକିତ୍ସକଙ୍କ ପରାମର୍ଶ ନେବା ଜରୁରୀ।
ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ କମ୍ ଥିଲେ କେତେକ ପୁରୁଷଙ୍କଠାରେ ଶୁକ୍ରାଣୁ ସଂଖ୍ୟା ହ୍ରାସ ଦେଖାଦେଇପାରେ, ଯାହା ଡିମ୍ବାଣୁକୁ ନିଷେକ କରିବା ପାଇଁ ଉପଲବ୍ଧ ଶୁକ୍ରାଣୁକୁ କମାଇ ଦେଇପାରେ।
ଏହା ସହିତ ଯୌନ ଆକାଂକ୍ଷାରେ କମି ଆସିବା କିମ୍ବା ଉତ୍ଥାନ ସମସ୍ୟା (Erectile Dysfunction) ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଇପାରେ, ଯାହା ମିଳିତ ଭାବେ ଗର୍ଭଧାରଣକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିପାରେ।
ତେବେ ଏଠାରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ହେଉଛି - ପ୍ରଜନନ କ୍ଷମତା ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ନିଜେ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ଥେରାପି ନେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, କାରଣ ଶରୀର ବାହାରୁ ନିଆଯାଉଥିବା ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ଅଣ୍ଡକୋଷରେ ଶୁକ୍ରାଣୁ ଉତ୍ପାଦନକୁ ଅବଦମିତ କରିପାରେ। ସେଥିପାଇଁ ଗର୍ଭଧାରଣ ଯୋଜନା କରୁଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଥେରାପି ବିଷୟରେ ଏକ ଯୋଗ୍ୟ ଚିକିତ୍ସକଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ଜରୁରୀ।
ଅଧିକ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ କମ୍ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ତୁଳନାରେ କମ୍ ସାଧାରଣ ଏକ ସ୍ଥିତି ଏବଂ ଏହା ପ୍ରାୟତଃ ନିୟମିତ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା ଦେଇ ଆକସ୍ମିକ ଭାବେ ଧରାପଡ଼େ।
ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷାରେ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ସ୍ତର ଆଶାତୀତ ଅଧିକ ଆସିଲେ, ଏହାକୁ ହାଲୁକା ଭାବେ ନ ନେଇ ଏହାର ମୂଳ କାରଣ ଖୋଜିବା ଜରୁରୀ, କାରଣ ଏକୁଟିଆ ଉଚ୍ଚ ଫଳାଫଳ ସର୍ବଦା କୌଣସି ଗମ୍ଭୀର ସ୍ଥିତିକୁ ସୂଚାଏ ନାହିଁ।
ଏହା ମଧ୍ୟ ମନେରଖିବା ଉଚିତ ଯେ ପରୀକ୍ଷାଗାରର ମାନଦଣ୍ଡ, ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ବୟସ, ଲିଙ୍ଗ ଓ ତତ୍କାଳୀନ ଚିକିତ୍ସାତ୍ମକ ସ୍ଥିତି ଅନୁସାରେ ଫଳାଫଳର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ବଦଳିପାରେ, ତେଣୁ ଏହାର ସଠିକ୍ ଅର୍ଥ କେବଳ ଏକ ଯୋଗ୍ୟ ଚିକିତ୍ସକ ହିଁ ସ୍ଥିର କରିପାରିବେ।
ପୁରୁଷଙ୍କଠାରେ ଅଧିକ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ କେତେକ ଅଣ୍ଡକୋଷ ବା ଆଡ୍ରିନାଲ୍ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସ୍ଥିତି ସହ ଜଡ଼ିତ ହୋଇପାରେ। ମାଂସପେଶୀ ବଢ଼ାଇବା ଔଷଧ କିମ୍ବା ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ଥିବା ଉତ୍ପାଦର ବ୍ୟବହାର ମଧ୍ୟ ଏହାର ସ୍ତର ବଢ଼ାଇପାରେ।
ମହିଳାଙ୍କଠାରେ ଆଶାତୀତ ଅଧିକ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ଅଣ୍ଡାଶୟ ବା ଆଡ୍ରିନାଲ୍ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କେତେକ ସ୍ଥିତି ସହ ଜଡ଼ିତ ହୋଇପାରେ।
ଅଧିକ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ର ପ୍ରଭାବ ଏହାର ମୂଳ କାରଣ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ଓ ବୟସ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳାଙ୍କଠାରେ ଏହାର ପ୍ରକଟିତ ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ, ତେଣୁ ଏହାକୁ ଏକୁଟିଆ ମାପକାଠି ଦେଇ ବିଚାର କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ।
ମହିଳାଙ୍କଠାରେ ଅଧିକ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ମୁହଁ ବା ଶରୀରର ଲୋମ ବଢ଼ିବା, ସ୍ୱର ପରିବର୍ତ୍ତନ ଏବଂ ଅନିୟମିତ ଋତୁସ୍ରାବ ସହ ଜଡ଼ିତ ହୋଇପାରେ। ଏହି ପ୍ରକାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ପ୍ରାୟତଃ ଧୀରେ ଧୀରେ ଦେଖାଯାଏ ଏବଂ ଆରମ୍ଭରେ ଏତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ନ ଥାଏ, ତେଣୁ ଅନେକ ସମୟରେ ମହିଳାମାନେ ଏହାକୁ ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଅଣଦେଖା କରିଥାନ୍ତି।
ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ କିମ୍ବା ମାଂସପେଶୀ ବଢ଼ାଇବା ଔଷଧର ଅନୁଚିତ ବ୍ୟବହାର ପ୍ରଜନନ ଓ ସାମଗ୍ରିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକୁ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ଭାବେ ପ୍ରଭାବିତ କରିପାରେ, ତେଣୁ ଡାକ୍ତରୀ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନ ବିନା ଏହି ପ୍ରକାର ଉତ୍ପାଦ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
“ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ସ୍ତର କିପରି ଜାଣିବେ?”-ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ସ୍ତର ଜାଣିବାର ସବୁଠାରୁ ସାଧାରଣ ଉପାୟ ହେଉଛି ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା। କିନ୍ତୁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଫଳାଫଳ ଆଧାରରେ ନିଦାନ କରାଯାଏ ନାହିଁ - ଚିକିତ୍ସକ ଲକ୍ଷଣ, ଡାକ୍ତରୀ ଇତିହାସ ଏବଂ ପରୀକ୍ଷାଗାର ଫଳାଫଳକୁ ଏକାଠି ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କରନ୍ତି।
ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଯେ ପରୀକ୍ଷାର ସମୟ ମଧ୍ୟ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ନେଇଥାଏ, କାରଣ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ସ୍ତର ଦିନର ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ବଦଳିଥାଏ ଏବଂ ସାଧାରଣତଃ ସକାଳେ ସର୍ବାଧିକ ରହେ। ସେଥିପାଇଁ ନମୁନା ସାଧାରଣତଃ ସକାଳ ସମୟରେ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏକ ଅଧିକ ସଠିକ୍ ଚିତ୍ର ମିଳିଥାଏ।
ଏହି ପରୀକ୍ଷା ରକ୍ତରେ ଥିବା ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ର ପରିମାଣ ମାପେ, ଏବଂ ମୋଟ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ପରୀକ୍ଷା ସବୁଠାରୁ ସାଧାରଣ, ଯାହା ପ୍ରୋଟିନ୍ ସହ ବନ୍ଧା ଓ ମୁକ୍ତ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍କୁ ମିଶାଇ ମାପେ। ଫଳାଫଳ ଲକ୍ଷଣ ସହ ମେଳ ନ ଖାଇଲେ ମୁକ୍ତ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ହରମୋନ୍ ପରୀକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ।
ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ସ୍ତର ସାଧାରଣତଃ ସକାଳେ ସର୍ବାଧିକ ରହେ, ତେଣୁ ନମୁନା ସାଧାରଣତଃ ସକାଳ ସମୟରେ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଏ।
ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ପରୀକ୍ଷା କେବେ କରାଯାଇପାରେ?
ଯୌନ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ହ୍ରାସ, ଉତ୍ଥାନ ସମସ୍ୟା, ଅଜଣା କାରଣରୁ ପ୍ରଜନନ ସମସ୍ୟା କିମ୍ବା କମ୍ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ସହ ମେଳ ଖାଉଥିବା ଲକ୍ଷଣ ଥିଲେ ଚିକିତ୍ସକ ଏହି ପରୀକ୍ଷା ପରାମର୍ଶ ଦେଇପାରନ୍ତି। ବିଶେଷଜ୍ଞଙ୍କ ମତରେ ନିଦାନ ପାଇଁ କେବଳ ଲକ୍ଷଣ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ - ଲଗାତାର କମ୍ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ସ୍ତର ମଧ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ, ଏବଂ କମ୍ ଫଳାଫଳକୁ ପୁନର୍ବାର ପରୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଏ।
ମୂଳ କାରଣ ଚିହ୍ନଟ ପାଇଁ ଚିକିତ୍ସକ ଅନ୍ୟ ହରମୋନ୍ ପରୀକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ପରାମର୍ଶ ଦେଇପାରନ୍ତି।
ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ସ୍ତର ସ୍ଥିର ନୁହେଁ। ଏହା ବୟସ ଏବଂ ଦିନ ହିସାବରେ ବଦଳିପାରେ, ସାଧାରଣତଃ ସକାଳେ ଅଧିକ ଓ ଦିନ ଶେଷ ଆଡ଼କୁ କମ୍ ଥାଏ, ତେଣୁ ଗୋଟିଏ ପରୀକ୍ଷାର ଫଳାଫଳକୁ ସର୍ବଦା ଏକ ସ୍ଥିର ମାପକାଠି ବୋଲି ଧରିନେବା ଠିକ୍ ନୁହେଁ।
ବୟସ ବଢ଼ିବା ସହ ପୁରୁଷଙ୍କ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ସ୍ତର ଧୀରେ ଧୀରେ କମିପାରେ ଏବଂ ମେଦବହୁଳତା, କେତେକ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ରୋଗ, ଅଣ୍ଡକୋଷ ଆଘାତ କିମ୍ବା କେତେକ ଔଷଧ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିପାରନ୍ତି। ଏହାଛଡ଼ା ଗମ୍ଭୀର ଅସୁସ୍ଥତା, ଅପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପୋଷଣ କିମ୍ବା ଅତ୍ୟଧିକ ବ୍ୟାୟାମ ମଧ୍ୟ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍କୁ ଅସ୍ଥାୟୀ ଭାବେ କମାଇପାରେ।
ଏହି ସବୁ କାରକ ମିଶି ପରୀକ୍ଷାର ଫଳାଫଳକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିପାରନ୍ତି, ତେଣୁ ଅସାମାନ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା ଫଳାଫଳକୁ ନିଜେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଏହାର ପ୍ରକୃତ କାରଣ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଚିକିତ୍ସକଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କରିବା ଉଚିତ।
ଏକ ସାଧାରଣ ଭ୍ରାନ୍ତି ହେଉଛି ଯେ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ କେବଳ ପୁରୁଷଙ୍କ ଶରୀରରେ ଥାଏ। ବାସ୍ତବରେ ମହିଳାଙ୍କ ଶରୀର ମଧ୍ୟ ଏହା ତିଆରି କରେ, ଯଦିଓ ଏହାର ସ୍ତର ପୁରୁଷଙ୍କ ତୁଳନାରେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ କମ୍ ଥାଏ।
ଆଉ ଏକ ପ୍ରଚଳିତ ଭ୍ରାନ୍ତି ହେଉଛି, କମ୍ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ର ଗୋଟିଏ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଦେଲେ ତୁରନ୍ତ ପୂରକ ନେବା ଦରକାର, ଯେତେବେଳେ ଏହି ଲକ୍ଷଣ ଅନ୍ୟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସମସ୍ୟା ସହ ମଧ୍ୟ ମେଳ ଖାଇପାରେ ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ ବିନା ଚିକିତ୍ସା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଠିକ୍ ନୁହେଁ।
ସେହିପରି, ଅଧିକ ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ଥିଲେ ପ୍ରଜନନ କ୍ଷମତା ସର୍ବଦା ଭଲ ହେବ ବୋଲି ଭାବିବା ମଧ୍ୟ ଏକ ଭ୍ରାନ୍ତି। ବାହାରୁ ନିଆଯାଉଥିବା ଟେଷ୍ଟୋଷ୍ଟେରୋନ୍ ଶରୀରର ସ୍ୱାଭାବିକ ହରମୋନାଲ୍ ସଙ୍କେତକୁ ବରଂ ଅବଦମିତ କରି ଅଣ୍ଡକୋଷରେ ଶୁକ୍ରାଣୁ ଉତ୍ପାଦନକୁ କମାଇ ଦେଇପାରେ।